25 Mayıs 2011 Çarşamba
Hastayım Oğlum !
Öhü öhü. Hastayım olmayan okurlarım. Aslında tam da hasta olup olmadığımı bilmiyorum. Tek bildiğim şey, ciğerlerimin ağzımdan fışkırmak üzere olduğu, burnumun deliler gibi aktığı ve sürekli hapşurduğum.
Küçüklüğümden beri her bahar alerji mevsimimdi birçok insanın olduğu gibi. Gözüm kaşınır, sabah kalkınca burnumun birinin tıkalı olduğunu farkederdim. Yine sanırım alerjim var ama bu sefer nedense çok ağır geçiriyorum bu alerjik mevsimi.
Kendi evime çıktıktan beri adam akıllı beslenmez oldum. Bu mu ki acaba sebep ? Bir de sigaraya başladım tabi o da var. Sağlığım yerlerde sürünüyor resmen. Düşündüm de, kolada c-vitamini olsaydı ne güzel olurdu lan değil mi ?
Sigara demişken, sigara içtiğime lanet ettiren bir olaydan da bahsetmeden edemeyeceğim. Ergenlik dönemlerimde lisanslı basketbol oynadım. Sonraki yıllarda ise lisanslı olmasam da arkadaşlar arasında basketbola devam etmeye çalıştım. Kısacası bu seneye kadar pek bir iddalıydım basketbol konusunda. Ancak bu sene derslerin yoğunluğu ve benim üşengeçliğim sebepleri dolayısıyla okadar çok oynama fırsatı bulamadım. Oynayamadığım süre boyunca da sigara, alkol ve düzensiz beslenme olaylarına girdim. Bugün bir oynayasım tuttu. Aman allahım ! Hastalığın da vermiş olduğu kırgınlıkla 45 dakikalık maç sonrası yığıldım resmen ! Çiğerlerim göğüs kafesimi adeta " Sen ne yaptın oğlum bize !" der gibi zorlamaya başladı. O an dedim ki azaltmak gerek arkadaş bu meleti.
Anlayacağınız dostlar, hastayım, bitkinim ve finaller başlıyor.
Band of Horses - The Funeral da bu temaya güzel gitmiş olsa gerek.
Kalın sağlıcakla.
2 Mayıs 2011 Pazartesi
Öyle Bişey
Temiz hava. Tükenmiş ruhumun yardımına koşuyor adeta bugün. Havada sadece sabahları alabildiğiniz bir koku vardır bilirmisiniz? Pencerenizi açarsınız ve gün boyunca yaşanacaklardan habersiz tertemiz havayı ciğerlerinize çekersiniz sabahın tatlı soğuğu ile kendinize gelirken. Gökyüzünün mavisi huzur verir. Etrafta kuşlardan başka kimseleri duymazsınız. Yalnızsınızdır belki ama hiç olmadığı kadar tatlı gelir bu yalnızlık. Aslında hepimiz yalnızız olmayan okurlar. Sevgilimiz, karımız, ailemiz kim olursa olsun yanımızda. Yaptığımız şeylerin, söylediklerimizin sonuçlarıyla hep kendimiz başbaşa kalırız. Yalnızız diyorum çünkü tıpatıp sizin gibi düşünen biri yoktur dünya üzerinde. Yanınızda birinin olması birşeyi değiştirmez. Duygularımızı biz yaşarız, matematik değildir çünkü insanoğlunun aklı. O yüzdendir ki sevgili olmayan okur, kimsenin sizin düşündüğünüz gibi düşüneceğinden emin olmayın. Gün yeni doğduğunda pencerenizi açıp 5 dakika gökyüzüne, boş yollara, binlara, ağaçlara bakın. Neden bahsettiğimi anlayacaksınız.
Kaydol:
Yorumlar (Atom)