Temiz hava. Tükenmiş ruhumun yardımına koşuyor adeta bugün. Havada sadece sabahları alabildiğiniz bir koku vardır bilirmisiniz? Pencerenizi açarsınız ve gün boyunca yaşanacaklardan habersiz tertemiz havayı ciğerlerinize çekersiniz sabahın tatlı soğuğu ile kendinize gelirken. Gökyüzünün mavisi huzur verir. Etrafta kuşlardan başka kimseleri duymazsınız. Yalnızsınızdır belki ama hiç olmadığı kadar tatlı gelir bu yalnızlık. Aslında hepimiz yalnızız olmayan okurlar. Sevgilimiz, karımız, ailemiz kim olursa olsun yanımızda. Yaptığımız şeylerin, söylediklerimizin sonuçlarıyla hep kendimiz başbaşa kalırız. Yalnızız diyorum çünkü tıpatıp sizin gibi düşünen biri yoktur dünya üzerinde. Yanınızda birinin olması birşeyi değiştirmez. Duygularımızı biz yaşarız, matematik değildir çünkü insanoğlunun aklı. O yüzdendir ki sevgili olmayan okur, kimsenin sizin düşündüğünüz gibi düşüneceğinden emin olmayın. Gün yeni doğduğunda pencerenizi açıp 5 dakika gökyüzüne, boş yollara, binlara, ağaçlara bakın. Neden bahsettiğimi anlayacaksınız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder